Informática para un comercio:
por onde empezar

Unha conexión a internet que non te deixe sen cobrar. Hoxe o datáfono, moitos TPV, o programa de xestión, os pedidos por correo e a miúdo o teléfono dependen da mesma liña, así que cando se corta, párase todo á vez coa tenda aberta. Por iso o primeiro non é un ordenador novo nin unha web, senón unha liña fiable, un router que aguante o uso dun negocio e, se cada hora sen cobrar che custa diñeiro, un segundo camiño que entre só cando o principal falla. Xusto despois vai a caixa: que o equipo onde se cobra estea actualizado, conectado por cable se é posible e con alguén a quen chamar se se bloquea un sábado pola mañá. Todo o demais, cámaras, web ou redes sociais, ten sentido cando isto está resolto; ao revés, calquera fallo da base lévase por diante o que montases enriba.

Depende de canto aguantas sen rede, non do tamaño do local. Se cando se corta a fibra deixas de poder cobrar con tarxeta, e a maioría dos teus clientes paga así, cada corte é diñeiro perdido e clientes que se van á tenda do lado. Nese caso un respaldo ten sentido aínda que o local sexa pequeno. O importante é que o segundo camiño non comparta a mesma infraestrutura ca o principal, porque dous contratos que entran polo mesmo cable caen xuntos, e que o cambio sexa automático, cun router que detecte o corte e pase o tráfico á outra liña sen que ninguén teña que tocar nada. Compartir datos dende o móbil serve para saír do paso, pero non é un plan: depende de que alguén estea, se lembre e saiba configuralo con clientes agardando. Explicámolo no artigo sobre internet de respaldo para un negocio.

Por seguridade e por velocidade. Se os clientes se conectan á mesma rede ca o TPV, o ordenador de xestión ou o gravador das cámaras, calquera móbil infectado ou calquera persoa con malas intencións está, a efectos técnicos, dentro da túa tenda, ao lado dos equipos onde cobras e gardas datos. Ademais, o móbil dun cliente vendo vídeos compite pola mesma conexión ca o datáfono. A solución é unha rede de convidados separada de verdade, illada a nivel técnico do resto, non só un nome de rede distinto que no fondo leva ao mesmo sitio. Moitos routers e puntos de acceso profesionais permíteno, e algúns permiten limitar canta largura de banda leva esa rede. E o contrasinal da rede da tenda non se lle dá a ninguén de fóra, nin sequera ao provedor que vén facer un pedido: para iso está a de convidados.

O que che custaría reconstruír: a base de datos do programa de xestión ou do TPV, con artigos, prezos, stock, clientes e vendas; a facturación e a documentación que teñas no ordenador; e a configuración do que custou montar, como o propio TPV ou a tenda en liña. Moitas veces o TPV na nube xa garda os datos no servidor do provedor, pero convén preguntar se podes exportalos e cada canto o fas, porque depender só dun provedor tamén é un risco. A regra práctica é a 3-2-1: tres copias, en dous soportes distintos e unha delas fóra da tenda, porque un roubo, un incendio ou un ransomware lévanse por diante todo o que estea no local. E sobre todo, probar de cando en vez que a copia se pode recuperar: unha copia que nunca se restaurou é unha suposición, non unha copia.

As que cobren os puntos onde de verdade pasa algo, non as que caben no teito. Na maioría das tendas iso é a entrada, vista de fronte para poder identificar a quen chega; a caixa, encadrada nas mans, o caixón e o datáfono; e o paso ao almacén ou á trastenda, que é por onde sae o material sen que ninguén o vexa. Se hai algún recuncho que non se ve dende o mostrador, pode xustificar unha cámara máis. Os metros cadrados non son a medida: un local grande cun só mostrador pode necesitar menos cámaras ca un pequeno con dúas entradas. E hai sitios onde nunca se grava, como probadores ou aseos. Ten sentido deixar as cámaras para despois da conexión, a caixa e as copias porque, se a rede é inestable ou ninguén revisa as gravacións, a cámara non protexe nada. Detallámolo no artigo sobre onde colocar as cámaras nun comercio.

Para moitos comercios de barrio a ficha de Google, o perfil de empresa que aparece no mapa e nas procuras, rende máis ca unha web, e ademais é de balde. É o que ve quen busca unha tenda coma a túa preto: horario, enderezo, teléfono, fotos e recensións. Mantela ao día, sobre todo o horario en festivos e vacacións, evita o cliente que chega e atopa a persiana baixada. A web pasa a ser importante cando queres explicar algo que a ficha non permite, como un catálogo, servizos con detalle ou unha tenda en liña, ou cando compites con outros comercios que si a teñen ben feita. Se vas ter web, que a ficha ligue a ela e que os datos coincidan nos dous sitios. O razoable con orzamento curto é empezar pola ficha ben traballada e engadir a web cando haxa algo concreto que contar.

O mínimo que máis protexe custa pouco: contrasinais distintos para cada servizo, gardados nun xestor e non nun pósit xunto á caixa; verificación en dous pasos no correo, no banco, na conta de Google da ficha e no programa de xestión se o permite; e un usuario por persoa nos equipos, para que cando alguén deixe de traballar contigo poidas retirarlle o acceso sen cambiarlle a chave a todos. A iso súmase manter actualizados o sistema operativo do ordenador da caixa e o router, cambiar o contrasinal que traía de fábrica e desconfiar de facturas, avisos do banco ou chamadas de suposto soporte técnico que piden datos ou pagamentos con présa. O correo é o primeiro que hai que blindar, porque con el pódense recuperar case todas as demais contas. Explicámolo con detalle no artigo sobre contrasinais: que facer e que deixar de facer.

Depende tanto do que xa teñas que non ten sentido dar unha cifra pechada sen ver o local: unha tenda cunha boa liña, un TPV na nube e un ordenador recente necesita moi pouco, e unha cun router vello, a wifi compartida cos clientes e sen copias necesita máis. O que si podemos dicir é o que publicamos na nosa páxina de tarifas: o soporte informático parte de 39 € por intervención e o soporte continuo de 19 € ao mes, as cámaras IP instaladas dende 149 €, o hosting web dende 9 € ao mes, e web e correo de empresa dende 19 € ao mes. Son prezos de partida da versión máis sinxela de cada servizo; o que necesita a túa tenda en concreto orzaméntase despois de vela. Por iso importa a orde deste artigo: investir primeiro no que te deixa sen cobrar evita gastar en cousas vistosas mentres o básico segue coxeando.