Zer da SAI bat
eta noiz behar den

Gaintentsioen aurkako babesa duen regletak tentsio-gailur bat iristen denean bakarrik jarduten du, adibidez ekaitz batengatik, eta desbideratu egiten du gailuetara irits ez dadin. Argindarra joaten bada, segundo batez bada ere, regletak ezin du ezer egin: gailuak bat-batean itzaltzen dira, hormara konektatuta baleude bezala. SAIak bateria bat darama, eta korrontea falta dela antzematen duenean, handik elikatzen ditu gailuak; horrela, mikroetenaldi bat ez da nabaritzen, eta etenaldi luze batek ordenan itzaltzeko denbora ematen du. SAI askok gaintentsioen aurkako babesa ere badute; beraz, praktikan regletak egiten duena eta zerbait gehiago egiten dute. Komeni ez dena da pentsatzea regleta garesti batek etenaldietatik babesten duela: beste gauza batetik babesten du. Eta SAI askotan ez dute hartune guztiek bateriarik; batzuk babeserako bakarrik dira, eta zein diren begiratu behar da konektatu aurretik.

Potentzia adierazteko bi modu dira. VA-ak, voltamperak, itxurazko potentzia dira; W-ak, wattak, gailuek kontsumitzen duten benetako potentzia. Wattak beti dira VA-en berdinak edo txikiagoak, VA-ak SAIaren potentzia-faktoreaz biderkatuta lortzen direlako, eta faktore hori bat baino txikiagoa da. Horregatik, VA zifra handi batekin iragarritako SAI batek dirudiena baino watt dezente gutxiago eman ditzake. Aukeratzeko garrantzitsua den zenbakia W-ak dira: batu konektatuko duzunaren benetako kontsumoa, gailu bakoitzaren etiketan edo fitxan dagoena, eta aukeratu watt-potentzia hori tartearekin gainditzen duen SAI bat. Fabrikatzaileak VA-ak bakarrik ematen baditu eta ez wattak, susmatu edo eskatu. Eta gogoratu potentziak konektatuta zenbat jasaten duen esaten duela, ez zenbat denboraz: hori autonomia da, eta beste datu bat da.

Bateriaren araberakoa da, eta batez ere konektatuta duenak zenbat kontsumitzen duen: SAI berak askoz gehiago irauten du router batekin eta NAS batekin, pantaila handiko mahaigaineko ordenagailu batekin baino. Fabrikatzaileek autonomia-taulak edo kalkulagailuak argitaratzen dituzte kargaren arabera, eta hori da jakiteko modu zuzena, kutxako zifra bakar bat karga txikiarekin neurtuta egon ohi delako. Bulego eta etxe gehienetan autonomiak ez du luzea izan behar: mikroetenaldiak estaltzeko nahikoa izan behar du, horiek baitira ohikoenak, eta etenaldi luze batean NASa edo zerbitzaria ordenan itzaltzeko. Argindarrik gabe orduz lanean jarraitu behar baduzu, bulegoko SAI bat ez da tresna egokia: hori beste kontu bat da, beste aurrekontu batekin. Kontuan izan, gainera, bateriak urteekin higatzen direla eta benetako autonomia jaitsi egiten dela; beraz, komeni da noizean behin probatzea, ez erosten den egunean bakarrik.

Babesten duzunaren eta lekuko sare elektrikoa nolakoa den araberakoa da. Off-line edo standby motakoak kaleko korrontea dagoen bezala pasatzen uzten du, eta etenaldi bat dagoenean bakarrik sartzen da bateriarekin; sinpleena da, eta nahikoa izan ohi da etxeko ordenagailu baterako edo router baterako. Linea interaktibokoak, gainera, tentsioaren igoerak eta jaitsierak zuzentzen ditu bateria erabili gabe, eta bulego txiki gehienetarako, NASetarako eta zerbitzari xumeetarako zentzuzkoena da. Online edo bihurketa bikoitzekoak beti bere elektronikatik sortzen du korrontea; beraz, gailuek ez dute inoiz sare elektrikoa ikusten; zerbitzari kritikoetan edo sare oso ezegonkorra duten lekuetan jartzen da. IEC 62040-3 Europako arauak VFD, VI eta VFI gisa sailkatzen ditu, fitxa teknikoan ikusten baduzu ere. Babes gehiagok prezio, bero eta zarata gehiago esan nahi du; beraz, ez da online behar denetarako.

SAI bat bateria bat baino zerbait gehiago bihurtzen duen funtzioa da. SAIa USB bidez konektatzen da babesten duen gailura, edo sare bidez hori onartzen duten modeloetan, eta argindarra joan dela eta zenbat bateria geratzen den abisatzen dio. Horrela, NASa, zerbitzaria edo ordenagailua bakarrik eta ondo itzal daitezke, fitxategiak eta datu-baseak itxiz, bateria agortu aurretik. Konexio hori gabe, SAIak minutu batzuk irauten ditu, eta gero gailua bat-batean itzaltzen da SAIrik gabe bezala, apur bat beranduago besterik ez; etenaldiak bateriak baino gehiago irauten badu, ez duzu ezer irabazi. NAS askok SAI bat onartzen dute USB bidez zuzenean beren konfiguraziotik, eta batzuek sareko beste gailu batzuei abisa diezaiekete haiek ere itzal daitezen. Konektatu ondoren konfiguratu behar den lehen gauza da, eta gehienetan egin gabe geratzen dena.

Bat-batean asko kontsumitzen duena eta daturik gordetzen ez duena. Laser inprimagailua da adibide klasikoa: fusorea berotzean potentzia handia eskatzen du bat-batean, eta SAIa gainkarga dezake edo bateriarik gabe utzi berehala. Ez dute zentzurik estufek, berogailuek, kafe-makinek edo berotzen duen edozein aparatuk ere, arrazoi beragatik. Konektatuta joan behar duena da datuak gordetzen dituena edo gelditu ezin duena: NASa, zerbitzaria, kudeaketa-programa duen ordenagailua, routerra eta switcha, sarea eta konexioa eror ez daitezen, eta kameren grabagailua, badago. Pantailak aukerakoak dira: konektatzeak etenaldian zer gertatzen den ikusteko aukera ematen du, baina ordenan itzaltzeko behar izango duzun bateria kontsumitzen dute. Konektatu aurretik, begiratu SAIaren zein hartunek duten bateria eta zeinek gailurren aurkako babesa bakarrik, modelo askok bi motakoak dituztelako.