Zer jaso behar duen
web baten aurrekontuak

Zu, beti. Domeinua zure enpresaren izenean erregistratzen da, zure harremanetarako posta elektronikoarekin eta zuk kontrolatzen duzun kontu batean, agentziak erosi eta egunerokoan kudeatzen badu ere. Domeinua agentziaren izenean badago, teknikoki zure markaren jabea interneten bera da, ez zu: transferitzeari uko egin diezaioke, horregatik kobratu edo, besterik gabe, asteak behar ditzake harremana gaizki hausten bada. Eskatu sinatu aurretik erakusteko: sartu erregistratzailearen panelean eta egiaztatu «Registrant» edo «Titularra» eremua. Agentziaren izena badio, eskatu aldaketa orain, harremana ondo dagoela, ez benetan behar duzunean.

Sinatutakoaren araberakoa da, eta horregatik eskatu behar da idatziz hasi aurretik. Klausula hori gabe, agentzia batzuek ulertzen dute sarbideak beraienak direla haiek sortu dituztelako, eta zure web propiotik kanpo uzten zaituzte mantentze-kontratua berritu arte. Bezero bat esan gabe lotzeko modurik ohikoena da. Eskatu aurrekontuak zehazteko CMSaren admin-erabiltzailea, hostingerako edo kontrol-panelerako sarbidea eta, hala badagokio, FTP edo datu-basearen kredentzialak jasoko dituzula, proiektua amaitzean emanak eta ondorengo inolako kontraturen mende ez daudenak. Ukatzen badizute edo saihesten badute, hornitzaile hori egokia ez den seinalerik argiena da.

Ez beti, eta barne dagoenean, ia inoiz ez mugarik gabe. Ohikoa da lehen urteko hostinga proiektuaren prezioan sartuta etortzea eta bigarrenetik aurrera bereiz fakturatzea, aurrekontuak hasieratik adierazi beharko lukeen kuota batekin, ez hamabi hilabete geroago ezustean iragarri. Galdetu beharrekoa ez da barne dagoen ala ez bakarrik, baizik eta zenbat denboraz, zer gertatzen den enpresa berarekin berritzen ez baduzu —weba beste hosting batera eraman dezakezun kosturik eta oztoporik gabe—, eta hosting hori beste bezero batzuekin partekatua den ala zure proiektuari eskainitako espazio bat. Hiru erantzun horiek idatziz izan gabe, «hostinga barne» ez du ezer esan nahi.

Kopurua da gutxiena, orri bat zer den definitzen ez bada. «Gehienez 8 orri» besterik ez dioen aurrekontu batek irekita uzten du ea lege-oharra zenbatzen den, kanpaina bateko landing bat zenbatzen den, edo hamar produktu-fitxa orri bat diren ala hamar. Eztabaida saihesten duena izenak dituen zerrenda itxi bat da: hasiera, zerbitzuak, guri buruz, harremanetarako, eta legezkoak aparte, ia inoiz ez direlako eduki-orritzat zenbatzen. Geroago promozio baterako landing bat edo zerbitzu-orri berri bat behar baduzu, hori beste enkargu bat da bere prezioarekin, ez jatorrizko irismenaren doako zabalkuntza bat.

Hasi aurretik erabaki behar da, inori esleitu ez zaionean proiektu bat gehien atzeratzen duen ataza delako. Testuak zuk idazten badituzu, aurrekontuak entrega-data bat finkatu beharko luke, garapenak ezin duelako existitzen ez den edukia maketatu. Agentziak idazten baditu, argitu behar da testu-berrikuspeneko zenbat txanda sartzen diren eta prezioak SEO idazketa barne hartzen duen ala oinarrizko idazketa bakarrik, ahalegin desberdineko zerbitzu desberdinak baitira. Argazkiekin gauza bera gertatzen da: zuk jartzen badituzu, zein formatutan eta bereizmenetan; agentziak jartzen baditu, negozioaren argazki propioak diren ala irudi-bankukoak, eta nork ordaintzen duen lizentzia ordainpekoak badira.

Mantentze-lanek estaltzen dute webak entregatu zen bezala funtzionatzen jarraitzea: segurtasun-eguneraketak, babeskopiak, bere kabuz hausten den zerbait konpontzea, edo jada eraikitakoaren barruan testu edo argazki jakin bat aldatzea. Enkargu berria lehen existitzen ez zen edozer da: atal berri bat, funtzionalitate desberdin bat, orri baten birdiseinua, jatorrizko irismenean ez zegoen tresna bat integratzea. Praktikan muga lausotu egiten da —«testu bat aldatzea» «atala berregitea» bihur daiteke—; beraz, aurrekontuak muga zentzuzko bat finkatu beharko luke, adibidez mantentze-lanetan hilean sartutako minutuak edo orduak, eta hori gainditzen duen guztia egin aurretik aurrekontatu, ez gero ezusteko gisa fakturatu.