Que debe incluír
un orzamento de web

Ti, sempre. O dominio rexístrase a nome da túa empresa, co teu correo de contacto e nunha conta que ti controlas, aínda que sexa a axencia quen o merque e o xestione no día a día. Se o dominio está a nome da axencia, tecnicamente a dona da túa marca en internet é ela, non ti: pode negarse a transferilo, cobrar por facelo, ou simplemente tardar semanas se a relación remata mal. Pide que cho ensinen antes de asinar: entra no panel do rexistrador e comproba o campo «Registrant» ou «Titular». Se di o nome da axencia, pide o cambio agora, coa relación en bos termos, non cando o precises de verdade.

Depende do que se asinou, e por iso hai que pedilo por escrito antes de comezar. Sen esa cláusula, algunhas axencias entenden que os accesos son seus porque son elas quen os crearon, e déixante fóra da túa propia web ata que renovas o contrato de mantemento. É a forma máis común de atar un cliente sen dicirllo. Pide que o orzamento especifique que recibirás usuario admin do CMS, acceso ao hosting ou panel de control, e as credenciais de FTP ou base de datos se aplica, entregadas ao rematar o proxecto e non condicionadas a ningún contrato posterior. Se cho negan ou o evitan, é o sinal máis claro de que ese provedor non é o axeitado.

Non sempre, e cando o está, case nunca de forma indefinida. É habitual que o primeiro ano de hosting veña incluído no prezo do proxecto e que a partir do segundo se facture á parte, cunha cota que o orzamento debería indicar desde o principio, non anunciar por sorpresa doce meses despois. O que hai que preguntar non é só se está incluído, senón durante canto tempo, que pasa se non renovas coa mesma empresa —se podes levar a web a outro hosting sen custo nin trabas— e se ese hosting é compartido con outros clientes ou é un espazo dedicado ao teu proxecto. Sen esas tres respostas por escrito, «hosting incluído» non significa nada.

O número é o de menos se non se define que é unha páxina. Un orzamento que di «ata 8 páxinas» sen máis deixa aberta a discusión de se o aviso legal conta, se unha landing dunha campaña conta, ou se dez fichas de produto son unha páxina ou dez. O que evita a discusión é unha lista pechada con nome: inicio, servizos, sobre nós, contacto, e as legais á parte porque case nunca se contan como páxina de contido. Se precisas máis adiante unha landing para unha promoción ou unha páxina nova de servizo, iso é un encargo á parte co seu propio prezo, non unha ampliación gratuíta do alcance orixinal.

Hai que decidilo antes de comezar, porque é a tarefa que máis atrasa un proxecto cando ninguén a asignou. Se os textos os escribes ti, o orzamento debería fixar unha data de entrega, porque o desenvolvemento non pode maquetar contido que non existe. Se os escribe a axencia, hai que aclarar cantas roldas de revisión de texto entran e se o prezo inclúe redacción SEO ou só redacción básica, que son servizos distintos con esforzo distinto. Coas fotos pasa o mesmo: se as pos ti, en que formato e resolución; se as pon a axencia, se son fotografía propia do negocio ou banco de imaxes, e quen paga a licenza se son de pago.

O mantemento cobre que a web siga funcionando como se entregou: actualizacións de seguridade, copias de seguridade, arranxar algo que se rompe só, ou cambiar un texto ou unha foto puntual dentro do xa construído. Un encargo novo é calquera cousa que non existía: unha sección nova, unha funcionalidade distinta, un redeseño dunha páxina, integrar unha ferramenta que non estaba no alcance orixinal. A liña esvaécese na práctica —«cambiar un texto» pode converterse en «refacer a sección»— así que o orzamento debería fixar un límite razoable, por exemplo minutos ou horas ao mes incluídos no mantemento, e que todo o que o supere se orce á parte antes de facerse, non se facture despois como sorpresa.