Zenbat wifi
mesh nodo?

Normalean bi: routerra dagoen lekuan eta nodo bat estaldura okerrena duen muturrean. Pisua luzanga bada, korridore luzearekin eta tartean adreilu trinkozko bi edo hiru karga-hormarekin, baliteke hirugarren bat behar izatea korridorearen azken zatia edo logela isolatu bat konpontzeko. Ohikoa da 90 metro arteko pisu ireki bat bat edo birekin konpontzea, eta korridorea eta horma lodiak dituena soilik igotzea hirura. Kontrako akatsa dirudiena baino ohikoagoa da: hiru edo lau nodo muntatzea pisua planoan handia ikusten delako, benetan falta zirenak ondo jarritako bi direnean. Etxebizitza arrunt batean hiru nodo baino gehiago egoteak ia beti esan nahi du gaizki kokatuta daudela, irrati-espazio beragatik lehiatzen, estaldura banatu beharrean. Beste nodo bat gehitu aurretik, komeni da egiaztatzea bigarrena erdiko altueran eta bide erdian dagoen, ez altzari batean ezkutatuta.

Solairu bakoitzeko bat abiapuntu gisa, routerra dagoen solairua barne: hiru solairuko etxe batean, hiru nodo, bertikal berean lerrokatuta, forjatu bat zeharka dezaten eta ez forjatu bat gehi bi horma diagonalean. Etxearen gainerakotik bereizitako sotoa edo garajea badago, gehitu aparte eta ez zenbatu beste solairu bat bezala, bereizten duen forjatuak barruko trenkada batek baino askoz gehiago ahultzen baitu seinalea eta bere puntua behar baitu. Gainera lorategia edo igerilekua estali nahi badituzu, hori kanporako beste puntu berariazko bat da, ez kanpora begira jarritako barruko nodo bat, gaizki banatzen baitu eta barrualdea okerrago zerbitzatuta uzten baitu. Hiru solairuko edo sotodun etxeetan ez da arraroa lau nodora iristea, baina komeni da gutxienekoekin hastea eta seinaleak benetan huts egiten duen lekuetan soilik gehitzea, ez planoan routerretik urrun geratzen den gela bakoitzeko.

Ez. Errepikagailu klasiko batek routerraren seinalea hartu eta beste sare-izen batekin igortzen du berriro, beraz gailuak ez du bere kabuz puntuz aldatzen: eskuz deskonektatu behar da, eta gainera abiaduraren zati handi bat galtzen da jauzi bakoitzean. Mesh sistema batek sare-izen bakarra mantentzen du nodo guztietan, eta sareak berak erabakitzen du une bakoitzean zer puntutatik konektatzen zaituen nondik mugitzen zaren arabera, erabiltzaileak aldaketa nabaritu gabe. Estaldura gutxiko eremu bakar baterako, errepikagailu bat nahikoa izan daiteke eta merkeagoa da. Baina estali beharreko puntu bat baino gehiago dagoenean, edo jendea etxean zehar mugikorrarekin edo eramangarriarekin mugitzen denean, mesh-ak errepikagailuaren arazo tipikoa saihesten du: nodo urrun eta motelari lotuta geratzea, gailuak ez duelako bere kabuz sarez aldatzen. Erabakitzen duen sare baten eta zuk aldi bakoitzean eskuz kudeatu behar duzun sare baten arteko aldea da.

Nahiko hobea, bai. Nodoak routerrarekin airez beharrean kable bidez hitz egiten duenean, bere wifi-ahalmenaren zati bat bere buruarekin komunikatzen gastatzeari uzten dio, eta nodo horretan erabilgarri dagoen banda-zabalera osoa zure gailuentzat geratzen da libre. Wifi bidez, nodoen arteko jauzi bakoitzak abiadura kentzen du; airez katean jarritako bi edo hiru nodorekin, azkena lehenengora iristen dena baino nahiko beherago gera daiteke. Horregatik, bigarren nodoa doan puntutik gertu hodi bat, kanaleta bat edo sare-hartune bat dagoen guztietan, zalantzarik gabe gomendatzen dugu, kable-tarte gehigarri bat pasatu behar bada ere. Ez da nodo guztiak kableatu behar: nahikoa da urrunenak, edo karga gehien jasaten duenak, routerrerako konexio hori izatea. Erreforma batean edo obra berri batean kableatu hori aurreikusita uzteko unea da, gero gehitzeak arteka edo kanaleta agerian eskatzen baitu.

Operadorea routerreraino baino ez delako arduratzen: hortik barrura, instalazioa zure kontua da, eta gaizki banatutako wifi bat duen 1 Gb-eko zuntz bat linea ahul bat bezain motel nabaritzen da. Botila-lepoa ia inoiz ez dago kontratatutako linean, baizik eta routerraren eta mugikorra edo eramangarria erabiltzen duzun lekuaren artean zenbat oztopo dauden, eta eremu hori estali beharko lukeen nodoa ondo kokatuta dagoen. Erraz egiaztatzen da: konektatu eramangarri bat kable bidez zuzenean routerrera eta neurtu abiadura; han kontratatutako megak iristen badira, arazoa ez da operadorea, etxe barruko banaketa baizik. Kasu horretan abiadura gehiago kontratatzeak ez du ezer aldatzen, muga ez baita routerrera zenbat sartzen den, hortik ondo banatuta zenbat ateratzen den baizik. Tarifaz igo aurretik, merezi du nodoen kokapena berrikustea.

Lurrean, seinalea okerrago banatzen delako hortik erdiko altueran dagoen altzari batetik baino. Altzari itxi baten barruan, telebistaren atzean edo tiradera batean, metalak eta pantailak seinalearen zati handi bat blokeatzen dutelako, eta jendeak estetikagatik aukeratzen dituen lekuak direlako, ez estalduragatik. Galdaratik edo koadro elektrikotik gertu, ausazkoak diruditen eta diagnostikatzeko zailak diren etenak eragiten dituen zarata elektrikoa sortzen dutelako. Eta inoiz ez estaldurarik ez dagoen puntu zehatzean: hori da guztietan errepikatuena den akatsa. Nodoa ez doa seinaleak huts egiten duen lekura, bide erdira baizik, aurreko nodoaren seinalea oraindik ondo iristen den lekura, eremu hilean jarritako nodo batek gaizki jasotzen baitu eta, beraz, routerrak bakarrik banatzen duena baino okerrago banatzen baitu. Bi kokapenen artean zalantza baduzu, aukeratu beti garbiena eta agerian dagoena, estetikoki gutxiago gustatu arren.

Ez. Puntu zuzena gaindituta, nodoak elkarri traba egiten hasten dira: irrati-espazio beragatik lehiatzen dira, seinaleak gainjartzen dira, eta estaldura gehitu beharrean, sareak eraginkortasuna galtzen du gailu bakoitza zer nodotatik konektatu etengabe erabakitzen. Nahiko ohikoa da instalazio bat hobetzea soberan dagoen nodo bat kenduz eta beste biak ondo berrkokatuz, laugarren bat gehituz baino. Batez ere gertatzen da nodo guztiak batera erosi zirenean, estaldurak benetan non huts egiten zuen aurretik neurtu gabe, eta intuizioz edo gelaka banatu zirenean, benetako oztopoak non zeuden kontuan hartu beharrean. Arau praktikoa da aurrekoak konpontzen ez duen eremu bakoitzeko nodo bat gehitzea, eta gero azkena gabe probatzea: estaldura okertzen ez bada, soberan zegoen. Gehiegi erostea ez da doakoa diruan soilik; sarea ere korapilatzen du, eta hobetu nahi zen emaitza okertu dezake.

Lokal txiki baterako, bai: bi nodorekin, bat jendaurreko eremuan eta bestea atzealdean, nahikoa izan ohi da etxebizitza batean bezala. Pabiloi edo tailer handi baterako, normalean ez da tresna egokia, etxeko mesh-a aldi berean konektatutako gailu kopuru mugatu baterako eta gelak dituzten espazioetarako pentsatuta baitago, ez seinaleari eragiten dion makineria metalikoa duten pabiloi irekietarako. Han dagokiona PoE bidez kableatutako sarbide-puntu profesionalak dira, elikadura eta datuak sare-kable beretik jasotzen dituztenak, etxeko mesh nodo batek baino askoz gailu gehiago jasaten dituztenak aldi berean, eta estaldura eremuka modu independentean kontrolatzeko eta doitzeko aukera ematen dutenak. Bulegoko sarea, ekoizpenekoa eta gonbidatuena bereiztea ere errazten dute, kontsumoko mesh sistema bat trafiko handiko ingurune batean bermeekin kudeatzeko pentsatuta ez dagoen zerbait.